Het veranderende gezicht van vrijwilligerswerk in het buitenland: waarom 30- tot 70-jarigen boeken nu Generatie Z het tussenjaar heroverweegt

Het beeld van vrijwilligerswerk in het buitenland verandert. In de 17 jaar dat we vrijwilligerswerk doen bij Volunteering Solutions, zien we dat het klassieke beeld van de buitenlandse vrijwilliger – een 18- tot 25-jarige met een tussenjaar – niet langer het hele verhaal vertelt. Deze groep domineerde onze programma's tussen ongeveer 2009 en 2016. Tegenwoordig is een snelgroeiend deel van onze vrijwilligers tussen de 30 en 70 jaar oud: mensen die een carrièrepauze hebben ingelast, mensen van wie de kinderen het huis uit zijn, professionals met een sabbatical en actieve gepensioneerden. Generatie Z is ondertussen nog steeds betrokken – het bewijs is dat ze op een andere manier vrijwilligerswerk doen, niet per se minder. Dit is onze eerlijke kijk op een echte generatieverschuiving, onderbouwd door onze eigen boekingspatronen en onafhankelijk onderzoek.

Wat we zien in onze eigen boekingen

Als gecertificeerd B Corporation-bedrijf dat sinds 2007 meer dan 25.000 vrijwilligers in 24 landen heeft geplaatst, hebben we een goed inzicht in wie ervoor kiest om in het buitenland vrijwilligerswerk te doen en waarom. In de eerste helft van de jaren 2010 kwam de meest voorkomende aanvraag van een schoolverlater of student die een gestructureerde, meerdaagse stage in het buitenland plande – in het onderwijs, de kinderopvang ofnatuurbehoud – als hoogtepunt van een tussenjaar.

Die vraag is niet verdwenen, maar het aandeel ervan is afgenomen. In plaats daarvan krijgen we veel meer aanvragen van mensen van 30, 40, 50 en 60 jaar: iemand die drie maanden vrij neemt tussen banen, een stel waarvan de kinderen het huis uit zijn, een verpleegkundige of leraar die een loopbaanonderbreking benut om iets zinvols te doen, of een recent gepensioneerde reiziger die meer wil dan een cruise. Onze vrijwilligersprogramma's voor senioren en onze kortlopende programma's zijn drukker dan ooit. Het is een trend die we serieus moeten nemen – en die een afspiegeling is van wat er in de bredere reis- en vrijwilligerssector gebeurt.

En dit is niet zomaar een indruk — het staat in onze gegevens. Uit een analyse van onze eigen boekingsgegevens (meer dan 10.000 gedateerde vrijwilligersboekingen) blijkt dat de leeftijdsgroep van 18-25 jaar in de periode 2009-2016 ongeveer 78% van de deelnemers uitmaakte, maar in 2023-2026 slechts 61% . In dezelfde periode is het aandeel vrijwilligers van 36 jaar en ouder meer dan verdubbeld, van ongeveer 7% naar bijna 19% — en het aandeel vrijwilligers van 50 jaar en ouder is gestegen van minder dan 3% naar bijna 10%, een bijna verviervoudiging. De grafiek hieronder laat de volledige verschuiving zien.

De verschuiving in cijfers, in één oogopslag.

Ons boekingspatroon staat niet op zichzelf. Onafhankelijk onderzoek wijst op dezelfde verschuiving:

• De wereldwijde markt voor reizen tijdens een tussenjaar was in 2024 ongeveer 17,6 miljard dollar waard en groeit met circa 8% per jaar , maar deze groei wordt steeds meer gedreven door oudere reizigers.
• 70% van de 50-plussers is van plan om in 2025 te reizen, een stijging ten opzichte van het jaar ervoor, met een sterke toename van de belangstelling voor internationale reizen (AARP).
• Bijna de helft van de werknemers heeft inmiddels een loopbaanonderbreking van welke aard dan ook genomen, waardoor het "tussenjaar voor volwassenen" is genormaliseerd.
• Generatie Z wordt geconfronteerd met een grotere druk op de kosten van levensonderhoud dan millennials op dezelfde leeftijd, met collegegeld en huur die in twee decennia ongeveer verdubbeld zijn (The TEFL Academy).
• Ongeveer 79% van de studenten zegt tegenwoordig dat ze een tussenjaar zouden nemen, voornamelijk om hun kansen op de arbeidsmarkt te vergroten – het doel, en niet het feesten, is de drijfveer achter de reis (National Geographic).
• Het percentage vrijwilligerswerk van Generatie Z lijkt op sommige punten laag (ongeveer 20% formeel), maar scoort op andere punten juist hoog — de vorm verandert, niet de bereidheid.

Is Generatie Z gestopt met vrijwilligerswerk? Niet echt.

Het zou gemakkelijk – en onjuist – zijn om te concluderen dat jongeren simpelweg minder betrokken zijn. De gegevens zijn echt gemengd, en eerlijkheid is hier belangrijk. Op één punt ligt het percentage formeel vrijwilligerswerk onder Generatie Z lager dan bij oudere generaties: Amerikaanse cijfers van Statista laten zien dat Generatie Z in 2020-2021 ongeveer 20% van de tijd formeel vrijwilligerswerk deed, lager dan Generatie X. Ander onderzoek wijst echter de tegenovergestelde kant op: Charity Times meldde dat Generatie Z en millennials de generaties zijn die het meest geneigd zijn om vrijwilligerswerk te doen en goede doelen te steunen, en het Amerikaanse Rode Kruis schreef de stijging van 25% in het aantal vrijwilligers onlangs toe aan Generatie Z.

Hoe kan dat allebei waar zijn? Omdat Generatie Z op andere manieren vrijwilligerswerk doet. Ze geven de voorkeur aan virtuele, hybride, op vaardigheden gebaseerde en flexibele rollen, vaak dicht bij huis en veelal georganiseerd via sociale media in plaats van een traditionele aanbieder. De kop luidt niet "Generatie Z doet minder vrijwilligerswerk", maar "Generatie Z doet anders vrijwilligerswerk". Wat meetbaar is afgenomen, is één specifiek format: het lange, meerdaagse, betaalde vrijwilligersjaar in het buitenland dat de vroege jaren 2010 kenmerkte.

Wat is er dan veranderd aan het klassieke tussenjaar voor 18- tot 25-jarigen die vrijwilligerswerk in het buitenland doen?

Verschillende factoren kwamen samen, en geen enkele factor alleen verklaart het. Gezamenlijk hebben ze de samenstelling van de deelnemers aan een buitenlandse stage veranderd.

Het werd steeds moeilijker voor jongeren om geld te hebben.

De economische situatie voor 18- tot 25-jarigen is drastisch veranderd. Een rapport uit 2025 van The TEFL Academy toonde aan dat Generatie Z te maken heeft met aanzienlijk hogere kosten van levensonderhoud dan millennials op dezelfde leeftijd. Collegegeld en huur zijn in twee decennia tijd ruwweg verdubbeld en de aflossing van studieschulden is in reële termen veel hoger. Met een beperkter besteedbaar inkomen en spaargeld is een buitenlandse stage van enkele duizenden dollars voor een schoolverlater een stuk lastiger te realiseren dan vijftien jaar geleden – ook al vinden velen nog steeds manieren om met een kleiner budget te reizen.

Het tussenjaar zelf ontwikkelde zich

Het tussenjaar is niet verdwenen — het aantal studenten dat in het VK hun studie uitstelt, is grotendeels stabiel gebleven, met tienduizenden studenten die volgens UCAS nog steeds elk jaar hun studie uitstellen. Maar het karakter ervan is veranderd. Zoals National Geographic heeft bericht, benaderen studenten tegenwoordig een tussenjaar met een doel voor ogen en met het oog op hun inzetbaarheid op de arbeidsmarkt — ongeveer 79% zegt dat ze vooral zouden reizen om hun carrièrekansen te vergroten, en feesten staat bijna onderaan hun prioriteitenlijst. Jongeren willen steeds vaker een stage die aantoonbaar relevant is voor een toekomstige carrière, in plaats van een generieke "hulp in het buitenland"-ervaring — wat de lat hoger legt voor wat een programma te bieden heeft.

De afrekening met het vrijwilligerstoerisme

Tussen ongeveer 2016 en 2019 onderging de sector een noodzakelijke zelfreflectie. De toenemende kritiek op 'vrijwilligerstoerisme' – met name weeshuistoerisme – bracht de werkelijke schade aan het licht: zoals gedocumenteerd door het Better Care Network , leidde de vraag naar weeshuisplaatsen in sommige gebieden zelfs tot de institutionalisering van kinderen. Verantwoordelijke organisaties reageerden hierop – VSO beloofde in 2016 te stoppen met het sturen van vrijwilligers naar weeshuizen. Voor een sociaal bewuste generatie kwam de boodschap over: meld je niet aan voor iets dat meer kwaad dan goed kan doen. Dat gezonde scepticisme temperde de vraag naar slecht opgezette programma's – en, zo stellen wij, duwde de hele sector richting meer ethische, gemeenschapsgerichte modellen. Dat is de reden waarom we zo expliciet zijn over ethiek en waar het geld naartoe gaat .

Een ontwrichte cohort

De pandemie zorgde ervoor dat de grenzen gesloten bleven, precies voor de periode van 18 tot 22 jaar die velen zouden hebben gebruikt voor een tussenjaar tussen 2020 en 2022. Gewoonten worden al vroeg gevormd; een cohort dat op het klassieke moment niet kon reizen, keerde later niet allemaal terug naar dat idee. Voeg daar een generatie aan toe die grotendeels online contact houdt, leert en betekenis vindt, en het model van "drie maanden de wereld rondvliegen" krijgt meer concurrentie om aandacht dan voorheen.

De opkomst van de 30-70-jarige vrijwilliger

Terwijl de jongste generatie het concept van een tussenjaar heroverwoog, ontdekte een oudere generatie het juist. Het 'tussenjaar voor volwassenen', de 'carrièrepauze' en het 'gouden tussenjaar' zijn van een nieuwigheid uitgegroeid tot een echte trend. Forbes meldt dat tussenjaren voor volwassenen steeds populairder worden en dat de wereldwijde markt voor reizen tijdens een tussenjaar in 2024 een waarde had van ongeveer 17,6 miljard dollar, met een groei van circa 8% per jaar. Oudere reizigers lopen voorop: AARP constateerde dat 70% van de 50-plussers van plan was om in 2025 te reizen – een stijging ten opzichte van het jaar ervoor – met een opvallende toename in de belangstelling voor internationale reizen.

De redenen zijn intuïtief als je er even over nadenkt. Mensen tussen de 30 en 60 jaar hebben vaker het besteedbare inkomen dat nodig is voor een gestructureerde stage. Carrièreonderbrekingen zijn sociaal en professioneel geaccepteerd – uit onderzoek blijkt dat bijna de helft van de werknemers wel eens een pauze heeft genomen. Ouders van wie de kinderen het huis uit zijn en mensen die vroeg met pensioen gaan, hebben zowel de tijd als de behoefte om iets betekenisvols te doen, in plaats van alleen maar te ontspannen. En cruciaal is dat deze groep de dingen waardeert die een goed georganiseerd programma biedt: veiligheid, structuur, een lokaal team ter plaatse en flexibele duur – een stage van één of twee weken past veel beter bij een carrièreonderbreking of een avontuur na pensionering dan een verplichting van een semester. Daarom behoren onze gidsen voor gepensioneerden en 50-plussers tot onze meest gelezen artikelen.

Waarom deze verschuiving belangrijk is

De verschuiving naar meer oudere vrijwilligers is in veel opzichten goed nieuws. Volwassen vrijwilligers brengen vaak professionele vaardigheden mee – zoals lesgeven, gezondheidszorg, ambachten en ondernemerschap – die partnergemeenschappen echt waarderen, en ze hebben doorgaans realistische verwachtingen. De groei van de leeftijdsgroep 30-70 jaar draagt bij aan het voortbestaan van ethische en goed ondersteunde programma's gedurende het hele jaar.

Maar er zijn wel degelijk kosten verbonden aan het afhaken van jongeren bij internationaal vrijwilligerswerk. Een tussenjaar op je 18e of 22e kan vormend zijn: het bevordert intercultureel begrip, veerkracht en een gevoel van wereldburgerschap, precies op de leeftijd waarop die eigenschappen wortel schieten. Onze eigen blog over welke leeftijdsgroep het meest in het buitenland vrijwilligerswerk doet, laat zien hoe belangrijk jongeren ooit waren voor de beweging. Als de volgende generatie leiders, docenten en zorgverleners nooit waardevolle tijd in een andere cultuur doorbrengt, is de wereld daardoor een beetje minder verbonden. Het doel zou niet moeten zijn om jonge vrijwilligers te vervangen door oudere, maar om jongeren terug te brengen op een manier die voor hen werkt.

Generatie Z, dit is jullie teken om te gaan!

Ben je tussen de 18 en 25 en lees je dit? Dan is vrijwilligerswerk in het buitenland nog nooit zo belangrijk geweest, en het is een groot voordeel om het op jonge leeftijd te doen. Een tijd in het buitenland in deze fase levert je veel voordelen op: het vergroot je interculturele vaardigheden, veerkracht, zelfvertrouwen en netwerk, precies op het moment dat werkgevers en universiteiten daar het meest waarde aan hechten. De feiten spreken voor zich: ongeveer 79% van de studenten zegt dat een zinvolle reis hun kansen op de arbeidsmarkt zou vergroten, en een goed gekozen stageplek geeft je concrete, aantoonbare ervaring om over te praten tijdens sollicitatiegesprekken.

De obstakels zijn reëel, maar ze zijn te overwinnen. Je hebt geen budget nodig dat vergelijkbaar is met een tussenjaar, of drie maanden vrije tijd. Korte stages van één of twee weken passen perfect in een zomer- of semestervakantie, budgetvriendelijke bestemmingen houden de kosten laag en er zijn meer financieringsmogelijkheden dan de meeste studenten beseffen – denk aan reisbeurzen, studietoelagen en beurzen van de universiteit (we hebben de opties op een rijtje gezet in onze gids voor universitaire financiering ). Fondsenwerving en parttime sparen doen de rest.

En je instinct om dingen in twijfel te trekken is een kracht, geen belemmering. De generatie die zich verzette tegen 'vrijwilligerstoerisme' is precies de generatie die goed kan kiezen: oprecht ethische, door de gemeenschap geleide programma's die echt goed doen en de valkuilen vermijden. Als B Corp organiseren we alleen dat soort reizen. Dus of het nu een tussenjaar , een zomer of een pauze tussen je studies is, wacht niet op het 'perfecte' moment – begin klein, kies verantwoord en ga. Onze gids voor vrijwilligerswerk in het buitenland als je in de twintig bent, is een goed beginpunt.

Hoe de sector – en Volunteering Solutions – hierop reageert.

De organisaties die succesvol zullen zijn, zijn de organisaties die elke generatie tegemoetkomen. Voor ons betekent dat een aantal duidelijke toezeggingen:

• Eerlijke programma's voor elke leeftijd. Van projecten voor tieners en twintigers tot vrijwilligerswerk voor senioren , we stellen reizen samen die aansluiten op de daadwerkelijke behoeften van elke groep.
• Flexibele, korte formats. Onze opties van een week en kortere periodes zijn geschikt voor mensen die een carrièrepauze nemen, gepensioneerden en studenten met een beperkt budget die zich niet drie maanden kunnen vastleggen.
• Ethiek staat voorop. Als B Corp zijn we transparant over impact en prijsstelling, werken we met vaste lokale teams en houden we vrijwilligers weg van alles wat niet echt nuttig is – precies wat jonge sceptici terecht eisten.
• Inzetbaarheid op de arbeidsmarkt, expliciet gemaakt. Omdat jongere vrijwilligers steeds vaker reizen met het oog op hun carrière, maken we duidelijk welke vaardigheden, referenties en ervaring een stage oplevert.

De generatieverschuiving in vrijwilligerswerk in het buitenland is geen achteruitgang, maar een heroriëntatie en een kans. Of je nu 19 bent en hard spaart voor je eerste grote reis, of 59 en een tweede carrière in de reis plant, er is een verantwoorde en zinvolle manier om het te doen. Neem contact op met ons team en we helpen je die te vinden.

Veelgestelde vragen

Doet generatie Z minder vrijwilligerswerk dan voorgaande generaties?

Niet zo eenvoudig. Sommige onderzoeken tonen lagere formele vrijwilligerspercentages onder Generatie Z, terwijl andere juist aangeven dat Generatie Z en millennials de meest geneigd zijn om vrijwilligerswerk te doen. De duidelijkste trend is dat Generatie Z op een andere manier vrijwilligerswerk doet – ze geven de voorkeur aan flexibele, virtuele, op vaardigheden gebaseerde en lokale rollen – terwijl het specifieke format van het meerdaagse vrijwilligersjaar in het buitenland is afgenomen sinds de piek begin jaren 2010.

Waarom kiezen steeds meer ouderen ervoor om in het buitenland vrijwilligerswerk te doen?

Mensen tussen de 30 en 70 jaar hebben doorgaans het beschikbare inkomen en de flexibele tijd die een gestructureerd verblijf vereist. Carrièreonderbrekingen worden tegenwoordig algemeen geaccepteerd, gepensioneerden en mensen van wie de kinderen het huis uit zijn, zoeken naar zinvolle reizen en korte, goed begeleide programma's sluiten goed aan bij hun leven. Uit branchegegevens blijkt dat zowel tussenjaren voor volwassenen als internationale reizen voor 50-plussers sterk in opkomst zijn.

Wat is een "gouden tussenjaar"?

Een gouden tussenjaar is een langere, doelgerichte reis die op latere leeftijd wordt gemaakt – meestal door mensen van 50, 60 jaar of ouder, vaak rond hun pensioen – en die vaak bestaat uit vrijwilligerswerk, leren of natuurbehoud in plaats van puur ontspanning.

Heeft de tegenreactie op vrijwilligerstoerisme ervoor gezorgd dat minder jongeren in het buitenland vrijwilligerswerk gingen doen?

Het speelde een rol. De kritische blik op slecht opgezette programma's tussen ongeveer 2016 en 2019, met name weeshuistoerisme, maakte een sociaal bewuste generatie voorzichtiger. Dat was een gezonde correctie: het verminderde de vraag naar schadelijke plaatsingen en duwde de sector richting ethische, door de gemeenschap geleide modellen.

Kun je als jongere nog steeds betaalbaar vrijwilligerswerk in het buitenland doen?

Ja. Kortere stages van één of twee weken, budgetvriendelijke bestemmingen en fondsenwerving of universitaire beurzen maken het mogelijk. Kosten vormen een echte drempel voor veel jongeren, maar het is geen absolute belemmering – flexibele mogelijkheden zorgen ervoor dat vrijwilligerswerk in het buitenland bereikbaar blijft.

Wat is de beste leeftijd om in het buitenland vrijwilligerswerk te doen?

Er is geen vaste leeftijdsgrens. De meeste van onze programma's verwelkomen vrijwilligers vanaf 17 jaar, zonder maximumleeftijd. Het juiste moment is wanneer je de motivatie hebt, en een project kan worden gekozen om te passen bij een tussenjaar, een carrièreonderbreking of je pensioen.

Tot welke generatie je behoort, er is een plek voor jou.

De gegevens en onze eigen ervaring wijzen dezelfde kant op: vrijwilligerswerk in het buitenland verdwijnt niet, het verandert van vorm. Als je overweegt om je eerste tussenjaar in het buitenland door te brengen of op latere leeftijd een zinvol avontuur aan te gaan, laat ons dan je leeftijd, de data en je budget weten – en wij helpen je een verantwoord programma te vinden dat bij je past.