Home Blog over vrijwilligersoplossingen Maak kennis met Claire Moynihan, vrijwilligster in Tanzania.

Maak kennis met Claire Moynihan, vrijwilligster in Tanzania.

Niet-gecategoriseerd · juni 22, 2026 · 4 min read

Claire Moynihan komt uit Cobh, County Cork in Ierland. Ze werkt momenteel als basisschoollerares in Dubai, waar ze de afgelopen twee jaar woont. Ze houdt van de meeste buitenactiviteiten, zoals hardlopen, voetballen en zwemmen, en ze speelt in een damesteam voor Gaelic football in Dubai. Een van haar mooiste buitenervaringen was het beklimmen van de Kilimanjaro tijdens haar recente reis naar Tanzania, waar ze vrijwilligerswerk deed in een weeshuis in Arusha via Volunteering Solutions.

Waarom heb je ervoor gekozen om via Volunteering Solutions in Tanzania vrijwilligerswerk in het buitenland te doen?

Het is iets wat ik altijd al heb willen doen en wat al lange tijd in mijn hoofd speelde. Ik heb het geluk dat ik in het onderwijs werk en veel vrije tijd heb tijdens de zomervakantie, waardoor ik de tijd heb om na te denken over het realiseren van deze waardevolle projecten!

Ik koos voor Tanzania omdat ik tijdens mijn verblijf daar geld wilde inzamelen voor het weeshuis waar ik zou verblijven door de Kilimanjaro te beklimmen. Ik dacht dat mensen me daar graag voor zouden sponsoren. Ik heb de Facebookpagina van Volunteering Solutions bekeken, een aantal getuigenissen gelezen en mijn plek geboekt!

Beschrijf je dagelijkse activiteiten als vrijwilliger.

Ik kwam elke ochtend om 9 uur aan en was ingedeeld in de 'babygroep'. Ik was vrij om naar elke groep te gaan die ik wilde (er waren er in totaal 4), maar ik bracht het grootste deel van mijn tijd door in de groep met de jongste kinderen, omdat ik de meeste leservaring heb met deze leeftijdsgroep. De eerste paar dagen hielp ik de leerkracht vooral met nakijken, huiswerk opgeven en het begeleiden van specifieke kinderen die moeite hadden.

In de tweede week vroeg ze me om de kinderen Engels en wiskunde te geven, wat een geweldige ervaring was. Om 10:30 uur kregen de kinderen thee en brood en speelden ze 20 minuten buiten. De vrijwilligers mochten met hen meespelen met alle beschikbare materialen, zoals een voetbal of springtouw, of gewoon met hen praten.

De lessen voor de babygroep begonnen om 11.00 uur en duurden tot 13.00 uur. Wiskunde werd meestal 's ochtends gedaan en Engels rond deze tijd. De lunch was tussen 13.00 en 14.00 uur. Als vrijwilliger kun je dan vrij weggaan, maar ik bleef meestal tot 15.00 uur. Van 14.00 tot 15.00 uur hadden de oudere kinderen leesgroepjes, terwijl de jongere kinderen een middagslaapje deden. Ik genoot van dit deel van de dag, omdat het rustiger was en ik de oudere kinderen kon helpen met alles waar ze hulp bij nodig hadden. Meestal kwamen ze naar mij toe om hulp te vragen.

Wat maakte deze vrijwilligerservaring in het buitenland uniek en bijzonder?

Simpel gezegd… de kinderen maakten het uniek en bijzonder. Het waren de meest dankbare en inspirerende kinderen met wie ik ooit heb gewerkt of die ik ooit heb mogen kennen. Hun manieren, respect, uitstekende gedrag en luistervaardigheid maakten diepe indruk op me. Het centrum werd uitstekend geleid door fantastische, goedhartige mensen die oprecht begaan waren met het welzijn van de kinderen, en je kon zien hoe ze een gevoel van saamhorigheid onder de kinderen creëerden. Alle kinderen zorgden voor elkaar en vormden een familie in de ware zin van het woord! Het was geweldig om te zien en er deel van uit te maken.

Welke invloed heeft deze ervaring gehad op je toekomst? (Persoonlijk, professioneel, enz.)
Persoonlijk kan het je niet anders dan leren over de waarde en het belang van het leven. Je beseft al snel dat de dingen die wij in de westerse wereld als 'zorgen' beschouwen, in hun wereld geen enkele betekenis hebben! Ik wil graag zeggen dat ik in de toekomst de simpele dingen in het leven meer zal waarderen dan voorheen, zoals eten, schoon water, kleding en een warm bed! Het heeft me bovenal geleerd om te glimlachen! Als deze mensen dat dag in dag uit kunnen doen, ondanks alle tegenslagen die ze in hun leven tegenkomen, dan kunnen wij dat ook, met alle comfort, privileges en luxe die de westerse cultuur te bieden heeft.

Professioneel gezien heeft het me meer bewust gemaakt van internationale vraagstukken en het belang van onderwijs voor een betere toekomst voor iedereen. Deze kinderen weten al op jonge leeftijd dat goed onderwijs hun enige uitweg uit de armoede is. Ik zou graag verder willen studeren, mogelijk een masteropleiding, over de sociale en politieke structuur van ontwikkelingslanden en meer willen leren over armoede in de wereld en hoe en waarom die ontstaat.

Het is volgens mij ook belangrijk om deze problemen onder de aandacht te brengen van kinderen over de hele wereld. Als leerkracht wil ik hier graag iets over vertellen in mijn klas en mijn leerlingen bewust maken van het feit dat armoede wereldwijd bestaat, vooral onder kinderen in Dubai die veel bevoorrechter zijn dan kinderen in Afrika.